Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21125 K.2021/7380

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında Eskişehir 4 Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2014 tarih 2014/478 Esas 2014/798 Karar sayılı kararıyla sanık ...'ın müşteki ...'ya yönelik hırsızlık suçundan neticeten TCK 142/1.e, 143, 62 maddeleri tatbiki ile 1 yıl 11 Ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık ...'ın müşteki ...'ya yönelik hırsızlık suçundan neticeten TCK 142/1.e, 143/1, 62, maddeleri tatbiki ile 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,

sanık ...'un kararı temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 10.12.2018 tarih 2016/19081 Esas 2018/15878 sayılı kararıyla sanık ...'ın müşteki...e yönelik hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararının onanmasına, sanık ...'ın müşteki Mehmet'e yönelik hırsızlık suçundan eylemlerine uyan TCK 145/1, 168/1 maddelerinin uygulanması gerektiği kanaatiyle bu müşteki yönünden hükmün bozulmasına karar verildiği,

mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanık ... hakkında müşteki ...'e yönelik kesinleşen mahkumiyet hükmünden yeniden yargılama yapılarak hırsızlık suçundan 142/1.e, 143/1, 168/1, 62 maddeleri tatbiki ile 7 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kesinleşen Yargıtay ilamının kapsamına göre müşteki Abdulkadir'e karşı işlediği eylem nedeniyle yeniden hüküm kurulamayacağı, ikinci kez verilen hükmün yok hükmünde olduğu,

yerel mahkemece hırsızlık suçundan kurulan hükmün kesinleştiği gözardı edilerek bozma sonrası yargılama sonucu sanık hakkında vermiş olduğu hırsızlık suçundan mahkumiyetin "Yok hükmünde" olduğu belirlenerek müşteki ...’ya karşı işlenen suç nedeni ile kurulan hükmün temyiz incelemesinde;