Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21360 K.2021/9354

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen çocuk hakkında denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar sonrası yapılan yargılamada her ne kadar daha önceden çocuğu temsil eden müdafiye duruşma günü bildirilmemişse de sehven bir başka avukata duruşma günü tebliğ edildiği, müdafinin duruşmaya katıldığı, 16/03/2016 günlü duruşmaya SEGBİS ile katılan suça sürüklenen çocuğun duruşmada hazır bulunan müdafiye itiraz etmediği, durumun suça sürüklenen çocuk yönünden de bir hak kaybına yol açmadığı ve önceki tayin edilen müdafininde süresinde kanun yoluna başvurduğu görülmekle bu husus bozma konusu yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi itibarıyla 15 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuğun, 5237 sayılı TCK’nun 31/2. ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca, işlediği iddia olunan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun hukuksal anlam ve sonuçlarını algılayabilme ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediğine ilişkin rapor aldırılmadan hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerinden 6,00 TL çalmış olduğunun anlaşılması karşısında, değer azlığı nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,