KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/21490 E., 2020/15051 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suçlar
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hüküm
- İstinaf talebinin esastan reddine
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1)Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
2)Sanıklar... ve Harun Kaçgan hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, mahkemece eksik inceleme yapıldığına ve sanık...’un temyiz isteminin hakkında lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Birlikte suç işleyen sanıkların sebep oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı, suç ortağı ile birlikte ortak sebep oldukları yargılama giderlerinden ise kendi payları oranında sorumlu tutulması gerekirken eşit oranda yarı yarıya tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/21490, K. 2020/15051, 9 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama