İçeriğe geç
AC
2. Ceza Dairesi Esas: 2020/2152 Karar: 2020/6867 Tarih:

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2152 K.2020/6867

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

2. Ceza Dairesi 2020/2152 E. , 2020/6867 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 01/09/2014 tarihli olay tutanağına göre, ihbar üzerine olay yerine gelen polis ekiplerini gören sanıkların araçlarıyla kaçmaya başladıkları, polislerin de arkalarından takip ettikleri, köy mevkiine geldiklerinde sanıkların aracının kısa bir süre gözden kaybolduğu, yapılan araştırma sonucunda aracın çalınan malzemelerle birlikte terk edilmiş olarak bulunduğu, yaklaşık bir saat kadar sonra da sanıkların saklandıkları yerde yakalandıklarının ve kesintisiz bir takibin olmadığının anlaşılması karşısında; hırsızlık eyleminin tamamlandığı gözetilmeden sanıklar hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümlerinin uygulanması ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 142/1-e, 35. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 2 ay 7 gün yerine 1 yıl 14 ay 7gün hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/2152, K. 2020/6867, 25 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama