Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21709 K.2020/14583

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... müdafinin temyiz talebinin değerlendirilmesi ile verilen 04/04/2019 tarihli ek kararın sanık müdafine değil de sehven suça sürüklenen çocuk müdafine tebliğ edildiği sanık müdafinin 04/04/2019 tarihli ek kararı öğrenme üzerine temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık müdafinin 04/04/2019 tarihli ek kararı temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

1. Sanık ... hakkında 04/04/2019 tarihli ek karar ile konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 06/12/2019 tarihli ek karar ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden sanık müdafi ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafi ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 04/04/2019 tarihli ek karar ve 06/12/2019 tarihli ek kararın ONANMASINA,

2. Sanık ... hakkında hırsızlık suçu yönünden sanık müdafinin temyiz itirazının incelenmesinde;

İlk derece mahkemesince sanık hakkında TCK’nun 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi’nin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 58. maddesi gereğince hükme esas alınan ilama konu suç TCK’nın 191/1. maddesi kapsamında kaldığından tekerrüre esas teşkil etmeyeceğinin gözetilmemesi,