KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/21814 E., 2021/3457 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
195 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık tarafından verilen 25/03/2019 tarihli dilekçenin eski hale getirme talebi mahiyetinde bulunmadığı, yalnızca temyiz talebi niteliğinde bulunduğu ancak sanığın 19/02/2019 tarihli dilekçesinin eski hale getirme ile birlikte temyiz talebi mahiyetinde bulunduğu; sanığın yokluğunda verilen 15/06/2016 tarihli hükme ilişkin gerekçeli kararın doğrudan sanığın MERNİS adresine tebliğe çıkartılarak, 19/07/2016 tarihinde ilgili mahalle muhtarına tebliğ edildiği; ardından gerekçeli kararın sanığın bilinen en son adresine tebliğe çıkartılmış olduğu ve adreste tanınmadığından bahisle 11/08/2016 tarihinde iade dönmüş olduğu,
son olarak gerekçeli kararın Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre sanığın bilinen en son adresine tebliğe çıkartılmış olduğu anlaşılmakla; gerekçeli kararın sanığa tebliğinin usule aykırı olduğu ve yerel mahkemece sanığın temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 16/05/2019 tarihli ek karar kaldırılarak, sanığın temyiz talebinin öğrenme ile süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede:
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/21814, K. 2021/3457, 23 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama