Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/21908 K.2021/9829

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Av. ...’ın suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun beyanının alındığı 03/02/2016 tarihli celse itibarıyla 18 yaşını doldurmuş olduğu ve savunmasını kendisinin yapacağını belirtmesi nedeniyle kendisine zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı halde, kovuşturma sırasında zorunlu müdafii olarak atanan Av. ...’ın yokluğunda, suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı tefhim edilen 03/02/2016 tarihli kararı, Av. ... temyiz etmiş ise de anılan müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyize yetkisi bulunmadığı belirlenmekle; Av. ...’ın temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

3-Hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nun 152/1-a, 142/1-a ve 31/3. maddelerinde

tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların türleri ve üst sınırlarına göre; aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin suçun işlendiği tarih olan 23/06/2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,