Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22158 K.2021/1856

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2011/274-300 27/11/2010 tarih. 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında açıkça vurgulandığı üzere temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir. Sanığın, 03/10/2019 tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararın yokluğunda verildiğini, infazın durudurulması ile karar düzeltme talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanığın yokluğunda açıklanan kararın, ilk önce sanığın 07/06/2013 tarihli ifadesinde bildirdiği aynı zamanda MERNİS adresi de olan bilinen en son adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre “MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin” 7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, ikinci olarak aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca sanığın aynı zamanda MERNİS adresi de olan bilinen en son adresine, tebligat çıkarılması gerektiği halde,

ilk önce tüm dosya içeriğinde sanığın adresi olarak yazılan ve sanığın 07/06/2013 tarihli ifadesinde de bildirdiği adresten farklı, sanığın UYAP ADRES KAYIT SİSTEMİNDE yurtiçi ikametgah adresi olarak gözüken, fakat hangi tarih aralığında sanığın adresi olduğu UYAP sisteminden tespit edilemeyen, bir adrese tebligat çıkarıldığı, yapılan gerekçeli karar tebliği usulsüz olduğundan, öğrenme üzerine gerçekleşen temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;