Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22220 K.2020/10961

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...’in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141, 35 ve 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay (2 kez) hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 3. Çocuk Mahkemesinin 17/10/2019 tarihli ve 2019/88 Esas ve 2019/607 Karar sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18/02/2020 gün ve 20614-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/02/2020 gün ve 2020/24876 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 35 ve 31/3. maddeleri uyarınca 2 kez 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 3. Çocuk Mahkemesinin 17/10/2019 tarihli ve 2019/88 Esas, 2019/607 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun’un 141/1 ve 35. maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 15 gün hapis cezasını takiben, anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında yapılan indirim işlemi neticesinde 2 kez 8 ay 10 gün hapis cezası yerine, 2 kez 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun’un 141/1 ve 35. maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 15 gün hapis cezasını takiben, anılan Kanun'un 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında yapılan indirim işlemi neticesinde 2 kez 8 ay 10 gün hapis cezası yerine, 2 kez 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (İSTANBUL) 3. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 17.10.2019 tarihli ve 2019/88 Esas, 2019/607 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuk