Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22225 K.2020/13561

Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-e ve 35. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ...17. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/10/2019 tarihli ve... sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 06/02/2020 gün ve 20311-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/02/2020 gün ve... sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlığa teşebbüs suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-e ve 35. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ...17. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/10/2019 tarihli ve... sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun’un 58/1-2. madde ve bentlerinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında;

sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alındığı anlaşılan ...2.

Sulh Ceza Mahkemesinin 10/04/2013 tarihli ve... sayılı 500,00 Türk lirası ve 3.600,00 Türk lirası adli para cezalarına konu kararının 17/05/2013 ve 19/09/2013 tarihlerinde infaz edildiği, yargılama konusu suçun ise 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b bendinde düzenlenen 3 yıllık süreden sonra 04/10/2016 tarihinde işlendiği ve bu sebeple anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Dosya kapsamına göre, ...17. Ağır Ceza Mahkemesince sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun’un 58/1. maddesinde yer alan “ Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.”, anılan Kanun’un 58/2. maddesinde bulunan “Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı;

a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda sanığın üzerine atılı hırsızlık suçuna ilişkin suç tarihinin 14/10/2016 olduğu, mükerrirliğe esas alınan ...2.

Sulh Ceza Mahkemesinin 10/04/2013 tarihli,... sayılı kararı ile sanığın 6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi gereğince 3600 TL ve 500 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verildiği ve kararın 18/04/2013 tarihinde kesinleştiği, cezaların 17/05/2013 ve 19/09/2013 tarihlerinde infaz edildiği,

infazlardan sonra 3 yıllık tekerrür süresinin geçtiği anlaşılmakla, bu kararın tekerrüre esas alınmasında ve bu haliyle tekerrüre esas bir mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (...) 17. Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 17.10.2019 tarihli ve 2019/177 Esas, 2019/398 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;