Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2249 K.2020/4848

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın evin önünde park halindeki aracı çalmaya teşebbüs eyleminde, aracın bagaj kısmının anahtar yerinin sökülmüş olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla suç tarihine göre eylemin TCK’nın 142/1-b maddesi kapsamında olduğu değerlendirilmeden aynı Kanunun 142/2-d maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi dikkate alınarak, en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden üç ayrı mahkumiyet kararının tekerrüre esas alınması,