Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22603 K.2022/730

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/08/2013 gün ve 2013/427 E - 2013/540 K. sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 10/09/2013 tarihinde kesinleşen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2014 gün ve 2013/438 E-2014/96 K. sayılı ilamına konu 7.000,00 TL adli para cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/08/2013 gün ve 2013/427 E - 2013/540 K sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 10/09/2013 tarihinde kesinleşen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,