Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22754 K.2020/11012

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'a cezaevinde yapılan tebligatın 07/10/2015 tarihli üst yazısının olduğu ancak dosya içerisinde ve UYAP kayıtlarında tebligat evrakının bulunmadığı, sanığın 13/10/2015 tarihinde temyiz dilekçesi verdiği anlaşılmakla temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1)Sanık ...'un hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunmayan İzmir 4 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması ve sanığın 22/05/2015 tarihli celsede bizzat duruşmaya gelerek katılmak istediğini belirtmesi karşısında; sanığın hükmün açıklandığı 10/09/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2)Sanık ... bakımından, CD izleme tutanağına göre suçun saat 04:35’te işlendiğinin anlaşılması ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin yaz saati uygulaması da dikkate alındığında saat 04:18' de sona erdiğinin anlaşılması karşısında, sanık lehine olarak hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi

gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3)TCK'nın 62. maddesinde düzenlenen takdiri indirim hükmünün, maddede sayılan, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak değerlendirilmesi gerekirken, mahkemenin sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağını tartışılmaması,