Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22827 K.2021/2289

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık ...’ın hüküm tarihinde bir başka suçtan hükümlü olarak Yozgat E Tipi Ceza İnfaz kurumunda bulunduğu, gerekçeli kararın sanığa cezaevi aracılığıyla 28/05/2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığında 01/06/2015 tarihinde yasal süre içinde temyiz hakkını kullandığı görülmekle, tebliğnamede red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Katılan ...’in beyanı ve 21/06/2013 tarihli tutanak birlikte değlerlendirildiğinde, olay günü kaldırımda bulunan katılanın üstüne, katılanın eşgal bilgilerini verdiği iki şahıstan birinin diğerini iteklemek suretiyle katılanın cebinde bulunan parayı alıp ikisinin birlikte kaçtıkları, katılanın yardım talebi üzerine çevredekilerin kaçanlardan biri olan ancak dosyada taraf sıfatı bulunmayan ve kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenen ...’u yakaladıkları, tanık ...’un beyanları dogrultusunda diğer sanıklara ulaşıldığı,

sanıkların atılı suçlamayı kabul etmedikleri, müştekinin 21/06/2013 tarihli polis merkezinde alınan ifadesinde, yakalama anında ...’u teşhis ettiğini, diğer şahsın da kendisi polis merkezi bahçesindeyken getirilen şahıs olduğunu beyan etmesine karşın müştekinin bahçede iken gördüğünü söylediği diğer şahsın kim olduğuna dair usule uygun bir teşhis tutanağı bulunmadığında gözetildiğinde.

Mahkemece sanıkların, müşteki tarafından teşhisi için yüz yüze, mümkün olmaması halinde teşhise elverişli fotografları temin edilerek sanıklar yönünden kimlik bilgilerinde şüpheye yer kalmayacak şekilde teşhis işleminin yapılması gerekirken, katılanın ifadesine göre davaya konu eyleme karışan ...’un atfı cürüm niteliğindeki beyanı esas alınarak sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,