Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/22997 K.2021/7484

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirketin genel müdürü olduğu anlaşılan ...’in 26/11/2014 tarihinde soruşturma aşamasında alınan beyanında, çalınan malların işletmeye teslim edildiğini, sanığa fiilen teslim edilen mal olmadığını, sanık gündüz aşçısı olarak çalıştığından her sabah geldiğinde hazırlık için istediği malzemeleri alabilmekte olduğunu belirtmesi ve dinlenen tanık beyanlarından çalışanların soğuk hava deposuna erişiminin olduğunun, suça konu malzemelerin bulunduğu depoya erişimin kısıtlı olmadığının anlaşılması ile dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporunun ekinde numaralandırılmış 38 adet fotoğraf bulunduğunun görülmesi karşısında;

tebliğnamede ürünlerin sanığa tevdii ya da teslim edilmiş olup olmadığı hususunda ve görüntülü çözüm yaptırılması gerektiği hususunda bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiş, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak:

1-Sanığın katılan şirkete ait işyerinde aşçı olarak çalışmakta olduğu, sanık ile katılan arasında bir hizmet ilişkisi bulunduğu, sanığın yiyecek hazırlığı için kullanılması amaçlı iş yeri içerisinde aralarında sanığın da bulunduğu çalışanların kullanımına bırakılan suça konu malzemeleri alarak, üçüncü bir şahsın götürmesi için iş yeri dışarısına çıkardığı anlaşılan olayda; sanığın belli şekilde kullanılmak üzere kendisine bırakılan suça konu ürünler üzerinde, bunların veriliş amacına aykırı tasarrufta bulunduğu,

sanığın eylemlerinin 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamına giren TCK’nın 155/2. bendinde tanımlı suçu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,