Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23304 K.2021/9830

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde: 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesine göre verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, aynı Kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizi mümkün olmadığı; Kozan Ağır Ceza Mahkemesi’nin 06/01/2016 tarihli ve 2016/14 Değişik İş sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin itirazın reddine karar verilmiş olduğu gözetilerek, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanıkların etrafı tel örgülerle çevrili bina niteliğindeki baz istasyonu kulübesine girmek suretiyle gerçekleştirdikleri eylemlerinde; olay yerinden kaçan şahıslar oldukları anlaşılan ve Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/991 E. 2015/1926 K. sayılı dosyasında yargılanan sanıklar ... ve ...’in daha önceden işçi olarak baz istasyonunda çalışmış olmaları nedeni ile kendilerinde bulunan anahtarla baz istasyonu kulübesinin kapısını açarak buraya girmiş oldukları hususunun Kozan 1. Asliye Ceza Makhemesi’nin anılan kararının gerekçesinde belirtilmiş olması karşısında;

sanıkların eylemlerinin TCK’nın 142/2-d bendinde tanımlı suçu oluşturduğunun gözetilmemesi, her iki bendin öngördüğü ceza miktarı aynı olduğundan bozma nedeni yapılmamış, TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, katılan ... vekili’nin, katılan ... vekili’nin ve sanık ... müdafii’nin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanıkların etrafı tel örgülerle çevrili bina niteliğindeki baz istasyonu kulübesine girmek suretiyle gerçekleştirdikleri eylemlerinde; olay yerinden kaçan şahıslar oldukları anlaşılan ve Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/991 E. 2015/1926 K. sayılı dosyasında yargılanan sanıklar ... ve ...’in daha önceden işçi olarak baz istasyonunda çalışmış olmaları nedeni ile kendilerinde bulunan anahtarla baz istasyonu kulübesinin kapısını açarak buraya girmiş oldukları hususunun Kozan 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin anılan kararının gerekçesinde belirtilmiş olması karşısında; sanıkların eylemlerinin TCK’nın 142/2-d bendinde tanımlı suçu oluşturduğunun gözetilmemesi, her iki bendin öngördüğü ceza miktarı aynı olduğundan bozma nedeni yapılmamış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek mahiyette ilam bulunduğu ve sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde TCK’nın 58. maddesi uygulanmış olduğu halde; hırsızlık suçundan kurulan hükümde sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması,

b-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümde, adli sicil kaydında tekerrüre esas birden fazla ilam olup en ağır cezayı içeren Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2010/561 E. 2010/1320 K. sayılı 06/12/2010 kesinleşme tarihli ilam yerine daha hafif cezayı içeren Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2011/1955 E. 2012/1703 K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

c-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,