Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23440 K.2021/10968

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında katılan ile sanık arasında akdedilmiş 01/04/2014 kira başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğu, akabinde 12/04/2014 tarihinde ise katılanın sanıktan şikayetçi olduğu anlaşılmaktadır.

Somut dosyada, suç tarihi gün olarak belirlenememiş olmakla birlikte sanığın suça konu televizyonun bulunduğu dairenin anahtarını teslim aldığı tarih olan 01/04/2014 günü ile katılanın sanıktan şikayetçi olduğu 12/04/2014 günü arasında suçun işlendiğinin belirlenmesi karşısında;

suç tarihinde katılan ile sanık arasında akdedilmiş geçerli bir kira sözleşmesi bulunduğundan, sanığın eylemi 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen ve 6 Aralık 2016 tarihinde 6763 Sayılı Kanun 34. maddesiyle uzlaşma kapsamına dahil edilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanması gereken güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu halde, eylemin nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,