Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23507 K.2021/14866

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ...'ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Yüzüne karşı verilen 18.09.2015 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 29/09/2015 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... müdafiinin hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi ile sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken eylemin TCK.nın 142/2. maddesinin (h) bendine uyduğunun gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanık ... hakkındaki hükümde, sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.