Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/2354 K.2020/11190

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) İş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2011 gün ve 2011/141 E- 2011/218 K sayılı ilamında yer alan 5237 sayılı TCK’nın 188/3 maddesine göre verilip 02.06.2011 tarihinde kesinleşen 4 yıl 2 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2012 gün ve 2012/168 E- 2012/1266 K sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2011 gün ve 2011/141 E- 2011/218 K sayılı ilamına konu 4 yıl 2 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,

5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2012 gün ve 2012/168 E- 2012/1266 K sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının esas alınarak belirlenmesine karar verilmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- 21.06.2015 tarihli tutanağa göre; olay günü kolluk görevlileri tarafından şüphe üzerine durdurulan sanığın ceplerinin kabarık olduğunun görülmesi üzerine cebindekileri çıkartması istendiği, cebinden çıkarttığı 7,50 TL madeni para ile iki adet telefonu nereden aldığı sorulduğunda Harem otogarı yanında bulunan İbobo kebap adlı işyerinden aldığını söylediği ve aynı gün aynı işyerinden hırsızlık olduğu ve çalınan şeylerin benzerlik gösterdiğinin anlaşılması üzerine müşteki ile irtibata geçilerek sanığın üzerinden çıkan eşyaların kendi işyerinden çalınan eşyalar olduğu teyit ettirilip teslim edildiğinin anlaşılması karşısında;

gerçekleşen kısmi iade nedeniyle mağdurdan kısmi iadeye rızasının olup olmadığı açıkça sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Sanığın adli sicil kaydına göre Üsküdar 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.05.2011 gün ve 2011/141 E- 2011/218 K sayılı ilamında yer alan 5237 sayılı TCK’nın 188/3 maddesine göre verilip 02.06.2011 tarihinde kesinleşen 4 yıl 2 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, İstanbul 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2012 gün ve 2012/168 E- 2012/1266 K sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,