Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/23580 K.2021/10137

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmü, mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

1-Sanığın, kasten yaralama suçundan verilen beraat kararını temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığı gibi, hükmün gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da olmadığından sanığın temyiz isteminin REDDİNE,

2-14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin REDDİNE,

II- Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hüküm kurulurken yeniden suç işlemeyeceği yolunda CMK 231/6-b'de belirtilen kanaate ulaşılamadığı ifade edilmesi karşısında mahkeme uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.