Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/24814 K.2022/5067

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin bahçesindeki zeytin ağaçları ile üzüm asmasının bahçesinin yakınında ağılı bulunan ve hayvan besiciliği yapan sanığın koyunları tarafından bahçeye girilerek dikili ağaçlarına zarar verildiğini beyan etmesine karşın; sanığın savunmasında, müştekiye ait bahçeye yakın yerde ağılı olduğunu, ancak 20/04/2014 tarihinde 2 km ötedeki yazlık yere taşıdığını belirterek atılı suçlamayı kabul etmediğinin ve dosya kapsamında sanığın aşamalardaki savunmalarının aksine olaya dair bilgi ve görgüsü bulunan objektif tanık beyanının veya başkaca bir delilin bulunmaması karşısında;

sanığa ait hayvanların müştekiye ait ağaçlara ve asmaya zarar verdiğine dair dosya kapsamında herhangi bir delilin bulunmadığı gibi, müşteki ile aralarında önceye dayalı bir husumetin de bulunmadığı anlaşılan sanığın, dikili ağaca zarar verme suç kastı ile hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,