Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/25042 K.2022/6115

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan verilen beraat kararı ile katılan sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından verilen düşme kararının gerekçesine yönelik olduğunun tespiti ile yapılan incelemede,

Katılan sanık ... müdafiinin, temyiz dilekçesinde müvekkili hakkında mahkemesince şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi yerine beraat kararı verilmesi gerektiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında, katılan sanık ... müdafiinin bahsi geçen kararı temyiz etmesinde hukuki yarar bulunduğundan, temyiz talebinin kabulü ile bu hususta tebliğnamede red isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık ... ile mağdur ...'in ev arkadaşı oldukları, katılan sanık ...'in de mağdur ...'in kız arkadaşı olduğu, olay günü hep birlikte aynı evde kaldıkları, sanık ...'ın katılan sanık ...'e tecavüz etmesi nedeniyle katılan sanık ...'in polisi aramak istemesi üzerine, sanık ...'ın, katılan sanık ...'in elini tırnaklayarak,

başını duvara vurmak suretiyle yaraladığı ve katılan sanık ...'in de odadaki eşyaları mağdur ...'e atarak eşyaların zarar görmesine ve mağdurun yaralanmasına sebep verdiği iddiası ile açılan kamu davasına göre, TCK’nun 151/1. ve 86/2. maddesinde tanımlanan mala zarar verme ve kasten yaralama suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin,

hakkında beraat kararı verilen sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 07.03.2014 tarihinden ve hakkında düşme kararı verilen katılan sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı 21.11.2013 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması,