Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/25761 K.2022/6563

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın 1 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, sanık hakkında tayin olunan 3 yıl hapis cezasının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden fıkrasından "...CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca neticeten verilen sonuç cezanın 1 yıl 6 ay hapis cezasına indirilmesine,