Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/25982 K.2022/8014

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...’in yokluğunda verilen gerekçeli kararın, MERNİS adresiyle aynı olan bilinen en son adresi ve mahkemede beyan ettiği adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan MERNİS adresine tebligat yapılarak adresin kapalı olmasından dolayı muhtara yapılan tebligatın usulsüz olmasından dolayı, sanık müdafiinin öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, olay günü yanına gelen üç erkek şahıstan birisinin "dur polis, teftiş var" dediğini, diğer iki şahsın da sağ ve solunda durduklarını, daha sonra kendisine polis olduğunu söyleyen şahsın üzerini aradığını ve pantolonunun sağ cebinde bulunan 10 adet 100 Dolardan oluşan toplamda 1000 Doları aldığını, ayrıca bu paranın sahte olduğunu söylediğini, kendisinin bu şahıstan parasını geri istediğini şahsın ise karakola gel alırsın dediğini, çevrede bulunanlara parkta polis olup olmadığını sorduğu,

çevredeki vatandaşların da parkta polis olmadığını söyleyerek 155'i aradıklarını, polisin gelmesiyle birlikte şahısları aramaya başladıklarını, olayın meydana geldiği parkın arka tarafında bulunan çay bahçesinde şahısları otururken gördüğünü ve polislerin şahısları yakaladıklarını beyan etmesi ve sanıkların baştan beri üzerlerine atılı suçu işlemediklerini savunmaları karşısında; olayın tek görgü tanığı olan müştekinin duruşma aşamasında dinlenilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 210. maddesine aykırı davranılması,