Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/262 K.2020/1701

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1. maddesi dalaletiyle aynı Kanun'un 142/2-d ve 143/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 58/9. maddesi gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezaların infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/09/2010 tarihli ve 2007/429 esas, 2010/730 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/12/2019 gün ve 94660652-105-43-14102-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/12/2019 gün ve 2019/128577 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/09/2010 tarihli kararı ile sanığın işlediği suçun örgüt kapsamında işlendiği ve sanık tarafından suç işlemek amacıyla kurulan bu örgüte yardımcı olması nedeniyle sanığın da örgüt üyesi olarak kabul edilmesi gerektiğinden bahisle hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de;

benzer bir olay sebebiyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11/06/2019 tarihli ve 2017/6-134 esas, 2019/465 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, hırsızlık suçunun örgüt kapsamında işlendiği kabul edilse dahi, suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte yardım eden sanığın "örgüt mensubu suçlu" olarak kabul edilemeyeceği ve bu nedenle hükmolunan hapis cezasına yönelik olarak 5237 sayılı Kanun'un 58/9. maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ