Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/26277 K.2022/8573

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müşteki ...’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını tamamlamış olup 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerinin pvc kapısını kırması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 151/1 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, 03/12/2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekiler ..., ... ve ...’ye yönelik hırsızlık; müştekiler ... ve ...’na yönelik işyeri dokunulmazlığının ihlali; sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...’ye yönelik hırsızlık; sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanık ...’in hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “ Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir.

Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir.

Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık ... hakkında adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

3- Dosya kapsamında yer alan Zonguldak Atatürk Devlet Hastanesi’nden alınan sağlık kurulu raporuna ilişkin fotokopide sanık ... hakkında hafif derecede mental retardasyon teşhisi konulduğunun,davaya konu olaya ilişkin Zonguldak Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan 30.05.2014 tarihli rapora göre de,02.05.2014 tarihinde işlediği suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp, davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun bildirilmesi karşısında;

sanık hakkında TCK'nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanelerinden ya da üniversitelerin Psikiyatri Ana Bilim Dalı Başkanlığından rapor aldırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, Adli Tıp Şube Müdürlüğünden alınan rapor ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ... ve ...’na yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde suça sürüklenen çocuğun aynı binada bulunan ve tek bir kapıdan girilebilen, birbirine bitişik haldeki aralarında pimapen kapı bulunan büfe ile arkasındaki çay ocağından çalınan suça konu para ve sigaraların ayrı kişilere ait olduğunu bildiği veya bilebilecek durumda bulunup bulunmadığı karar yerinde tartışılmadan iki kez hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükümler kurulması,

5-Suça sürüklenen çocuk ... ve sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...’ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde hükmün gerekçe kısmında sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun gece olduğu tam olarak belirlenemeyen bir zaman diliminde hırsızlık eylemini gerçekleştirdikleri kabul edilmesine karşın hüküm fıkrasında sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında TCY'nın 143/1.maddesi uygulanarak gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,

6-Suça sürüklenen çocuk ve sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...’ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiler ... ve ...’na yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde temel cezaların alt sınırdan belirlenmesi karşısında;aynı Yasa’nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst oranda artırım yapılması,