Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/26660 K.2022/8386

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL. dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin 09/07/2013 tarihli beyanında ifade ettiği "olaydan dolayı 1500 TL. maddi zararım oluşmuştur, maddi zararımın giderilmesi durumunda mevcut şikayetimden vazgeçebilirim..." şeklindeki beyanı karşısında, müştekinin bildirdiği zararın kaynağının ve hangi aşamada giderildiğinin açıklattırılması suretiyle, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

2-Sanıkların kullandığı araçta yapılan arama sonucu tespit edilen, adli emanetin 2013/171 sırasına kayıtlı, suçta kulanılıp kullanılmadığı ve kime ait olduğu şüpheli olan 1 adet mazot depo kapağı, 1 Adet siyah bere ve 1 Adet sandisk flash belleğin aidiyetinin ve ne şekilde müsadereye konu teşkil ettiği açıklığa kavuşturulmadan, TCK'nın 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,