Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/26704 K.2022/7349

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2012 tarih ve 2011/230 esas - 2012/288 karar sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 14/07/2012 tarihinde kesinleşen 2 yıl hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/05/2013 tarih, 2012/718 esas ve 2013/426 karar sayılı ilamına konu 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında “TCK 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin” kısım hükümden çıkartılarak, yerine “Adana 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2012 tarih ve 2011/230 esas - 2012/288 karar sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 14/07/2012 tarihinde kesinleşen 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına,