Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/27422 K.2022/7636

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/06/2014 tarih, 2013/13-203 Esas ve 2014/308 Karar sayılı kararında. “Suç tarihinde ekonomik değeri yüksek olan bir aracı kimlik bilgilerini ve açık adresini bilmediği arkadaşı "Gövde..." lakaplı ... isimli kişiden emanet aldığını söylemesi, aşamalarda aracı emanet aldığı bu kişinin ismini kısmen değiştirerek ifade etmesi,

soruşturma ve kovuşturma makamlarının ısrarına rağmen aracı emanet aldığını iddia ettiği kişiye ait kimlik ve adres bilgileri vermekten kaçınması ve sabıkalı geçmişi de dikkate alındığında hırsızlık suçlamasıyla muhatap olan sanığın sadece hayali bir isim zikretmekle suçlamadan kurtulmayacağını bilecek yaşam ve adli tecrübeye sahip olması ve gerçekte var olan bir kişiden aracı emanet alması durumunda suçlamadan kurtulmaya yönelik olarak aracı emanet aldığını söylediği kişinin bulunması için daha etkin bir çaba göstermesi gerektiği hususları birlikte değerlendirildiğinde,

sanığın eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu değil, hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.” şeklindeki açıklamalar ışığında, müştekilerin, 10/09/2013 tarihinde saat 09.00-12.50 arasında eşyalarının ve bir adet cep telefonunun çalındığı, çalınan telefonun HTS kayıtlarına göre, sanığın abisi olan aynı zamanda telefon alım satımı yapar ... adına kayıtlı fakat yine hakkında ek takipsizlik kararı verilen...tarafından fiilen kullanılan hattın 11.09.2013 saat 19.33’te takıldığı,

12.09.2013 saat 11.12’den 14.09.2013 saat 09.50’ye kadar da sanığın eşinin üstüne kayıtlı ancak sanığın kullanımında olan hat ile kullanıldığı, sanığın aşamalarda alınan savunmasında, suça konu cep telefonunu kullanmış olabileceğini, ancak çok fazla telefon değiştirdiğini, TİB kayıtlarına göre telefonu 2 gün kullandığının belirtildiğini, seyyar satıcılardan telefon aldığını, büyük olasılıkla bu telefonu da bu şekilde almış olabileceğini, ancak tam olarak hatırlamadığını beyan ettiği anlaşılmakla çalınan telefonun bir gün sonra sanığın abisi, iki gün sonra ise sanık tarafından kullanılması,

sanığın telefonu açık kimlik bilgilerini veremediği seyyar satıcıdan almış olabileceğine dair savunması, iddiasını ispata yönelik hiçbir çabasının olmaması, suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik soyut beyanlarına Ceza Genel Kurulu kararında da ifade edilen olayda olduğu gibi itibar edilmesinin mümkün olmadığı hususu karşısında; sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken sanığın soyut beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,