Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/27598 K.2022/136

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 29.05.2018 tarih, 2016/17282 Esas, 2018/7929 Karar sayılı ilamıyla suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait araçtan 40.00 TL para ve 1 adet tornavida çalması şeklindeki eylemi nedeniyle TCK’nın 145. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle bozma kararı verildiği, ilk derece mahkemesinin bozma kararına uyduğu,

21.11.2018 tarihli kararıyla suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 145. maddesini de uygulayarak sonuç olarak 11 ay 4 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmettiği, hükmün sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 18.09.2019 tarih, 2019/7336 Esas, 2019/10846 Karar sayılı ilamıyla TCK’nın 50/3 maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının TCK’nın 50/1 maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğu nedeniyle bozma kararı verildiği,

bozma kararı sonrası ilk derece mahkemesi tarafından TCK’nın 145. maddesinin uygulanmaması nedeniyle fazla ceza tayini,