Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/282 K.2020/4931

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında, Kırkağaç Asliye Ceza Mahkemesinin 09/05/2012 tarihli 2011/195 Esas 2012/109 Karar ilamı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin olarak yapılan temyiz itirazları üzerine, konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün Dairemizin 29/01/2019 tarih 2018/4501 Esas 2019/1335 Karar sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleştiği, hırsızlık suçundan kurulan hükmün ise Dairemizin anılan ilamıyla bozulduğu anlaşılmakla;

mahkemenin bozma sonrası sanık hakkında, konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurduğu 19/09/2019 tarihli ve 2019/225 Esas 2019/362 Karar sayılı hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, sanığın konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dairemizin 29.01.2019 tarih 2018/4501 Esas 2019/1335 Karar sayılı ilamından önce mahkemece verilen mahkumiyet hükmünde de TCK’nın 62. maddesinin uygulanmadığı ve bozma sonrası kurulan hükümde de aynı maddenin uygulanmama gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin bu hususu içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/135 Esas 2009/246 Karar sayılı ve 09/04/2009 tarihli ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2.maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünden dolayı sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,