Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/28550 K.2022/10761

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in tekerrüre esas alınan Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/394 Esas – 2012/226 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı ''hırsızlık'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı, ancak UYAP kayıtlarının incelenmesinde anılan dosyada uzlaşmanın sağlanamaması sebebiyle 26.02.2019 tarihli ek karar ile ilamın aynen infazına karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte sanık ... yönünde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafii tarafından beraat eden sanık hakkında verilen hükmün yalnızca vekalet ücreti yönünden temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

1- Dosya içeriğine ve anlatımlara göre; müştekiye ait sokak üzerinde park halindeki motasikletin 23.05.2014 günü çalındığı ve 30.05.2014 tarihinde sanığın kullanımında iken yakalandığı, sanığın soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, Mehmet isminde açık adres ve kimliğini bilmediği bir şahıstan 23.05.2014 günü 1.500 TL.’ye satın aldığını beyan ettiği, 03.09.2015 tarihli savunmasında ise kimlik bilgilerini bilmediği Ahmet isimli şahıstan 2.500 TL. karşılığında satın aldığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2014 tarih ve 2013/13-203 Esas 2014/308 Karar, 08/12/2017 tarih,

2017/58 Karar ve 2017/518 Karar sayılı içtihatlarında da belirtildiği üzere, gerçekleşen eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden sanığın, hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine dosya kapsamına uygun olmayan inkara yönelik çelişkili savunmasına itibar edilip eyleminin suç eşyasını satın alma veya kabul etme olarak nitelendirilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

24.10.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,