Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/28646 K.2022/4579

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Temyize gelmeyen sanık ...’ün yokluğunda verilen karar ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin, sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın tebliğ yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın doğrudan adres kayıt sisteminde kayıtlı MERNİS adresine MERNİS şerhi yazılarak Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında;

yokluğunda verilen hüküm ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin sanık ...’e usulüne uygun şekilde (sanığın cezaevinde olması halinde CMK’nın 263. maddesi ihtarını içerecek şekilde ve CMK'nın 35/3. maddesi gereğince okunup anlatılmak suretiyle cezaevinde tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilerek, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra ek tebliğname düzenlenmesi,

2- Dava dosyasındaki soruşturma evraklarının birkısmının onaysız fotokopi olduğu anlaşıldığından, fotokopi olan evrakların aslı veya onaylı suretleri denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması,