Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/29095 K.2022/9217

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2) Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan sırasıyla 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 168/2. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini ve rızai iade bulunmadığından ötürü etkin pişmanlık hükümleri uygulanamayacağı halde uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, etkin pişmanlık nedeniyle indirim yapılırken 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesi olan uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş,

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.