Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/29243 K.2022/8867

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu ve TCK’nın 142/2-h maddesinin uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Dosya kapsamına göre, sanığın Antalya Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu sırada, müştekinin koğuşta bulunan dolabının üzerinde açıkta poşette bulunan eşyaların içerisindeki tespihleri çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-Sanık tarafından çalınan müştekiye ait tespihlerin suç tarihindeki değerine ilişkin dosya kapsamında bir tespitin bulunmadığının anlaşılması karşısında; suça konu tespihlerin değerinin müştekiden sorularak ya da bilirkişi marifetiyle tespit edilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,