Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30151 K.2021/7089

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının sanık lehine temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın aracını ne şekilde park etmiş olduğu dosya kapsamından anlaşılamadığından, mahkemece katılan duruşmaya çağrılıp dinlendikten sonra sanığın kontak anahtarı üzerinde olan aracı çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu ve bu suçun uzlaşmaya tabi olduğu nazara alınarak uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği, aksi halde ise sanığın eyleminin aynı Kanun’un 142/2-h maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik araştırma ile aynı Kanun’un 142/1-e maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,