Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30280 K.2020/15441

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ile müştekinin aynı evde yaşadığı ve müştekinin suça sürüklenen çocuğa 150 TL borcu olduğu, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait telefonu aldığı, müştekinin de bunu doğruladığı olayda, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 02.12.2016 tarihli resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK'nın 144/1-b maddesinde düzenlenen hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hırsızlık suçunu oluşturduğu ve müştekinin de şikayetçi olmadığı gözetilerek,

suça sürüklenen çocuğa müştekinin şikayetten vazgeçmesine dair beyanını kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre, 5237 sayılı TCK’nın 73/4-6 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,