Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30305 K.2020/13442

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Karar duruşmasında Silivri 2 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu ve SEGBİS aracılığı ile hazır edildiği anlaşılan sanığın yüzüne karşı verilen 22.05.2020 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesine göre bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltıldığı anlaşılmakla, sanığın 18.08.2020 tarihli dilekçesi, öğrenme ile süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabul edilip temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının hırsızlık suçu yönünden uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanığın, katılanın evinden içinde kimlik ve banka kartları bulunan cüzdan, samsung marka cep telefonu, araba anahtarı ve ruhsatı ile 40 TL. para çalması şeklinde gerçekleşen eylemde sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 145. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.