Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30394 K.2020/13829

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça konu akaryakıt istasyonundan alınan yakıtın bedeli ödenmeden olay yerinden hızla uzaklaşan araca ilişkin verilen bilgi uyarınca, sanığın araç ile seyir halinde iken yapılan kovalamaca sonucu kolluk ekiplerince yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda;

müştekinin 24.02.2015 tarihli duruşmadaki beyanlarında zararının karşılanmadığını ancak otoparka çekilen araçtan 25 litreyi aldıklarını, kalan kısmın parası ile yapılan masraflarının karşılanmadığını beyan ettiği ve sanığın hükmün verildiği 05.11.2015 tarihli duruşmada ise suça konu araçtan çekilen benzinden geriye kalan miktara ilişkin parayı gönderdiklerini, temyiz dilekçesinde de istasyonun masraflarını giderdiğine dair beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; müştekiden zararın giderilip giderilmediği, giderildi ise hangi aşamada giderildiği sorularak,

sonucuna göre kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/1 veya 168/2 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,