KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/30599 E., 2021/3830 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Mart 2021
Karar Metni
378 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/12/2013 tarihli ve 2012/498 esas, 2013/475 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/10/2020 gün ve 9733/2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve 2020/89094 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 143. maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sonucu 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 10 ay 20 gün hapis cezasına, bu cezadan da anılan Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapılması sonucu 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası yerine, 1 yıl 6 ay 26 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle, fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 6 ay 20 gün yerine 1 yıl 10 ay 20 gün hapis cezasına, devamında da TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay 16 gün yerine 1 yıl 6 ay 26 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ÇARŞAMBA) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 17/12/2013 tarihli ve 2012/498 Esas, 2013/475 Karar sayılı kararın,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/30599, K. 2021/3830, 1 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama