Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30745 K.2020/16150

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 15/06/2020 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararı süresinde temyiz ettiği, mahkumiyet kararının verildiği tarihte cezaevinde bulunan ve SEGBİS aracılığıyla duruşmaya katılan sanık ... açısından temyiz süresinin ne zaman başlayacağının kararda yer almadığı ve cezaevinden kararı nasıl temyiz edebileceği CMK’nın 263. maddesi uyarınca uygun şekilde ihtar edilmediğinden, mahkemenin 15/06/2020 tarihinde temyiz talebinin reddine dair verdiği ek karar kaldırılarak sanığın süresinde temyiz dilekçesi verdiği kabul edilerek yapılan incelemede;

I) Sanık hakkında mağdur ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II) Sanık hakkında mağdur ...’a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali ve mağdur ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) İddianamede uygulanması istenilen kanun maddeleri arasında yer verilmemesine karşın, sanığa 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmaksızın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Mağdur ..., suça konu motosikletini aramak için sanıktan şüphelenip evine gittiğinde, sanığın evde bulunan dedesinin bahçede duran motosikleti rızaen mağdura iade etmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Mağdur ...’nın aşamalardaki ifadelerinde gece 23.00 sıralarında suça konu motosikletin evinin önünde olduğunu ancak sabah uyandığında yerinde olmadığını gördüğünü ifade etmesi ve sanığın da suçlamaları kabul etmemesi karşısında suçun işlendiği zamanın belirli olmadığı, bu sebeple suçun gece işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilmeden 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesi gereği cezada artırım yapılması,