Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/30764 K.2020/15866

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, 18.02.2005, 08.03.2005, 23.03.2005, 04.04.2005, 05.04.2005, 07.04.2005 ve 15.04.2005 tarihlerinde, gece saatlerinde birden fazla kişi ile katılanlar ..., ... ve müştekiler ..., ..., ..., ... ve ...’e ait iş yerlerine; bazı iş yerlerinin duvarlarını delerek, bazılarının ise camını ve kilidini kırarak girip suça konu malları ve paraları çaldıklarının, yine müşteki ...’ın müdürlüğünü yaptığı ...

İlköğretim Okulu’na da 15.04.2005 tarihinde gece vakti girip okul içerisindeki kilitli oda kapısının kilidini kırdıktan sonra bu oda içerisinde bulunan bilgisayarlara ait parçaları çaldıklarının iddia edildiği olaylarda, sanıkların eylemlerinin, 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1, 80. maddeleri ile 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 116/2, 116/4, 119/1-c, 151/1. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 7. ve 5252 sayılı Kanun’un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1,

80. maddelerinde öngörülen hırsızlık için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 102/3 ve 104/2, 104/3. maddelerinde belirtilen 15 yıllık dava zamanaşımının, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-d, 67/4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenmekle yapılan incelemede;

Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522/1, 80. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 102/3 ve 104/2, 104/3 maddelerinde belirtilen 15 yıllık dava zamanaşımının, suç tarihlerinden inceleme tarihine kadar dolmuş bulunması,