Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/3100 K.2020/10634

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenemesine gelince;

Sanığın sağır ve dilsiz olduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “Müdafii bulunmayan şüpheli veya sanık; çocuk, kendisini savunamayacak derecede malul veya sağır ve dilsiz ise, istemi aranmaksızın bir müdafi görevlendirilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, müdafiisi olmadan savunması alınarak savunma hakkının kısıtlanması suretiyle yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,