Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31297 K.2021/2176

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mardin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/06/2018 tarihli ve : 2017/92 Esas ve 2018/459 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, bu kararı sanık müdafiinin süresinde istinaf etmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 22.01.2018 tarihli ve 2018/180 Esas - 2018/81 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kararın sanık müdafiine 27/10/2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği,

ancak kararın temyiz edilmemesi üzerine 30.12.2019 tarihinde kesinleştiği, daha sonra sanığın bu kararı temyiz etmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 07.09.2020 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığından ve ceza miktarı yönünden kesin nitelikte olan kararı temyiz ettiğinden 5271 sayılı CMK’nın 296/1. maddesi gereğince reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanık tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;