Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31660 K.2020/15635

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 10.11.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 19.09.2013 günü yeniden işlemeye başladığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile deneme süresinde işlenen suçun tarihi arasındaki süre dikkate alındığında, zamanaşımı süreleri dolmadığından tebliğnamedeki düşme yönündeki görüşe iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25/05/2010 tarih, 2010/7851 E., 2010/7818 K. sayılı kararı ile bozularak ortadan kalkan mahkemenin 24/04/2007 tarihli hükmünde, sanık hakkındaki 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 61/1, 522/1, 59/2, 36, 40,4 ve 6. maddelerine göre belirlenen 2.394,00 YTL adli para cezasının ertelendiği ve ertelenen adli para cezasının da 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık için kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, temyize konu hükümde sanık hakkında 8 ay 26 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanık lehine kabul olunarak uygulamanın 765 sayılı TCK'nın hükümlerine göre yapılmasına karşın, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarınada hükmolunarak karma uygulama yapılmak suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,