Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31743 K.2021/3336

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen karar, sanığın bildirdiği en son adresinde birlikte oturan amcasına 31.03.2014 tarihinde tebliğ edilmişse de; tebligatın yapıldığı tarihte sanığın askerde olduğunun anlaşılması karşısında söz konusu tebliğ işleminin usulsüz olduğu , 18.02.2014 tarihli erteli mahkumiyet hükmünün usulüne uygun kesinleşmemesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesindeki denetim süresi başlamayacağından mahkemenin infazın aynen devamına dair verdiği 24.12.2018 tarihli ek kararın hukuki geçerlilikten yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığın kiralamış olduğu aracın olay yerine yakın yerde beklediğine ilişkin GPRS kaydı dışında ve sanığın yüklenen suçu işlemediğine yönelik savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,