Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31769 K.2021/3741

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karara yönelik sanık ve müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'ın temyiz isteminin hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin dosya kapsamındaki deliller itibariyle sanık ... hakkında atılı suçun sübut bulmadığına;

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin dosya kapsamındaki deliller itibariyle sanık ... hakkında atılı suçun sübut bulmadığına, etkin pişmanlık nedeniyle sanığın cezasından ½ oranında değil, 2/3 oranında indirim yapılması gerektiğine, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık ...’in yakalandığında suça konu cep telefonunu sattıkları kişiyi (...) söyleyerek, cep telefonunun müştekiye iadesini sağlamışlarsa da. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 Esas - 2013/106 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 763. maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanığın, satıştan elde ettiği menfaati iade etmeden üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi,

etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gibi, eşyanın satın alınan kişiden alınarak mağdura iade edilmiş olması da 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi kapsamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün olmaması nedeniyle, sanıklar hakkında koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.