Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/31983 K.2021/4893

Hırsızlık suçundan sanık ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 143/1 ve 35/2. maddeleri gereğince 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2015 tarihli ve 2014/723 esas, 2015/16 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/10/2020 gün ve 15878-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/11/2020 gün ve 2020/99252 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Hırsızlık suçundan sanık ...'nin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1, 143/1 ve 35/2. maddeleri gereğince 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2015 tarihli ve 2014/723 esas, 2015/16 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; anılan kararın diğer sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine atılı hırsızlık suçuna ilişkin olarak Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23/05/2019 tarihli ve 2018/5216 esas, 2019/9461 karar sayılı ilâmı ile; "Hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık ... hakkında mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğinin belirtildiği ve Mahkemece bozma kararına uyulmasına karar verildiği halde ... yerine sanık ...’nın beraatine karar verilmesinin kanun yararına bozma kanun yolu ile giderilmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;" şeklinde karar verilmiş olduğu anlaşılmakla,

Somut olayda, 13/01/2011 tarihinde ... Cami Derneğinin yan tarafında bulunan Kur'an Kursuna ait olan su deposunun diğer sanıklar tarafından vinç aracına yüklenmesi sırasında, olayın kolluk kuvvetlerine bildirilmesinden sonra sanık ...'nın Fevzi Çakmak mahallesinde sanık ... ile birlikte kaçarken yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eylemde, sanık ...'nin hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 18/11/2014 tarihli ve 2013/30129 esas, 2014/27098 karar sayılı ilamı ile sanığın gerçekleştirdiği eylemi sebebiyle yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verildiği gerekçesiyle bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2015 tarihli ve 2014/723 esas, 2015/16 sayılı kararı ile anılan bozma ilamına uyduğunu belirtilmesine rağmen,

sanık ... yerine sanık ...’nın beraatine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Somut olayda, 13/01/2011 tarihinde ...

Cami Derneğinin yan tarafında bulunan Kur'an Kursuna ait olan su deposunun diğer sanıklar tarafından vinç aracına yüklenmesi sırasında, olayın kolluk kuvvetlerine bildirilmesinden sonra sanık ...'nın Fevzi Çakmak mahallesinde sanık ... ile birlikte kaçarken yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eylemde, sanık ... hakkında mahkemenin 24/04/2012 tarihli kararıyla hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine,

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 18/11/2014 tarihli ve 2013/30129 esas, 2014/27098 karar sayılı ilamı ile sanığın gerçekleştirdiği eylemi sebebiyle her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu kararda açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verildiği gerekçesiyle bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/01/2015 tarihli, 2014/723 esas ve 2015/16 sayılı kararı ile anılan bozma ilamına uyulduğu belirtilmesine rağmen, sanık ... yerine sanık ...’nın beraatine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden,