Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32016 K.2021/6575

Mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair ÇORLU 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/01/2019 tarihli ve 2017/59 esas, 2019/8 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/10/2020 gün ve 94660652-105-59-11328-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/10/2020 gün ve 2020/94631 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya aslının, kanun yararına bozma isteminin kapsamı dışında kalan diğer suç yönünden Yargıtay'a gönderildiği anlaşıldığından, onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 25/09/2018 tarihli ve 2016/8681 esas, 2018/11178 karar sayılı ilamında yer alan "...Sanığın, müştekiye ait motosikleti çalmak amacıyla direksiyon kilidini kırması şeklinde gerçekleşen eyleminde, hırsızlık suçunun konusu olan motosiklet ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden bu suçtan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, sanıkların müştekiye ait aracın camını kırmak suretiyle üzerlerine atılı hırsızlık eylemini gerçekleştirdikleri somut olayda, Mahkemesince hırsızlık suçunun yanı sıra ayrıca mala zarar verme suçundan da mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakta ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mala zarar verme eyleminin bir bütün olarak hırsızlık suçu kapsamında kalacağı, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Sanıklar ... ve ...’in, şikâyetçiye ait park halindeki aracın sol arka kelebek camını kırıp araca girdikten sonra düz kontak yapmak suretiyle aracı çalıştırdıkları ve bu şekilde aracı çalmalarının ardından aracın plakalarıyla birlikte araç içindeki ses sistemini ve kolonları da çaldıkları olayda; araca zarar verilmesi nedeniyle hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından sanıkların mahkûmiyetine karar verilmiş ise de; hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında;

ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı, eylemin bir bütün olarak hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanıkların ayrıca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmalarına karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, sanıklar hakkında mala zarar verme suçu ile ilgili olarak (ÇORLU) 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 04.01.2019 tarihli ve 2017/59 E., 2019/8 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, unsurları oluşmayan mala zarar verme suçundan sanıkların BERAATİNE,