Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/32047 K.2021/3544

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, Antalya 6.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/03/2018 tarih ve 2017/334 Esas, 2018/166 Karar sayılı kararı ile banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı TCK’nın 245/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,anılan mahkumiyet hükmüne ilişkin sanığın istinaf isteminde bulunması üzerine.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi’nin 26/12/2018 tarih ve 2018/1260 Esas, 2018/2355 Karar sayılı kararı ile Antalya 6.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22/03/2018 tarih ve 2017/334 Esas, 2018/166 Karar sayılı kararı kaldırılarak;

sanığın TCK 142/2-e,62 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ,ancak 5271 Sayılı Kanunun 283.maddesi gözetilerek 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği,sanık hakkında verilen kararın 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca temyizi kabil olduğu belirlenerek ve 24/09/2020 tarih ve 2018/1260 Esas, 2018/2355 Karar sayılı temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek ,sanık ...’un temyiz isteminin suçu işlemediğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;